Bir grup deli, uçakla bir şehirden diğerine naklediliyormuş. Ancak uçaktakiler o kadar çok gürültü yapıyormuş ki, pilot sonunda dayanamamış. Uçağı ikinci pilota emanet edip, arkada neler olup bittiğini görmek için kabine geçmiş.

İçeride tam bir ana baba günü varmış; deliler hep bir ağızdan bağırıp çağırıyor, yerlerinde duramıyorlarmış. Pilotun gözü, en başta gayet sakin ve uslu oturan birine ilişmiş. Yanına yaklaşıp sormuş:

— "Yahu herkes bağırıp çağırıyor, sen neden böyle sessizce oturuyorsun?"

Adam vakur bir tavırla cevap vermiş:
— "Ben onların öğretmeniyim, onlar da benim öğrencilerim. Şu an teneffüsteler, o yüzden ses çıkarmıyorum."

Pilot, "En azından başında biri var," diyerek çaresiz yerine dönmüş. Bir süre sonra uçaktaki bütün sesler bıçak gibi kesilmiş. Pilot sevinçle:
— "Aman ne güzel! Herhalde kendini öğretmen sanan deli, ötekileri derse aldı," diye düşünmüş.

Ancak dakikalar geçmesine rağmen arkadan çıt çıkmıyormuş. Pilot merakına yenik düşüp tekrar arkaya gitmiş. Bir de ne görsün! Uçağın kapısı ardına kadar açık ve içeride o "öğretmenden" başka kimse yok! Dehşet içinde sormuş:

— "Nerede bu öğrenciler? Ne yaptın onlara?"

Öğretmen, büyük bir huzurla gülümsemiş:
— "Ders bitti, hepsini evlerine gönderdim!"