Bir askeri nakliye uçağında acemi erler heyecanla kapıda beklemektedir. Sıra Temel’e gelince, Temel bir adım geri çekilir ve komutanına yalvaran gözlerle bakar:
— "Komutanım, kurban olayım beni atlatmayın! Dün gece rahmetli anam rüyama girdi; 'Oğlum sakın atlama, o paraşüt açılmayacak' dedi."

Komutan ters ters bakar:
— "Bırak bu boş işleri evladım, asker adam rüyaya mı inanır? Atla hadi!"
Ama Temel Nuh diyor peygamber demiyor. En sonunda komutan sinirlenir:
— "Al ulan, ver o paraşütü bana, sen benimkini al! Bakalım açılacak mıymış?"

Paraşütleri değişirler. Temel atlar, paraşütü bembeyaz bir papatya gibi açılır. Keyifle aşağı süzülürken başını bir kaldırır ki ne görsün; komutanın paraşütü açılmamış, mermi gibi sırtüstü aşağı çakılıyor!

Komutan, süzülen Temel'in yanından rüzgar gibi geçerken Temel saf saf bağırır:
— "Komutanım! Hayırdır, böyle acele acele nereye gidiyorsunuz?"

Komutan havada taklalar atarken hırsla kükrer:
— "Ananı s*meye ulan! Ananı s*meye!"